Σημαντικές αλλαγές στο τρόπο που αντιμετωπίζονται οι παραβάσεις περί θήρας επέρχονται με το άρθρο 205 του ν. 5037/2023 (Α΄ 78). Ειδικότερα, με τον νέο νόμο, μεταξύ άλλων, προβλέπεται η επιβολή διοικητικού προστίμου κατά όσων παραβιάζουν τις διατάξεις περί θήρας.

Σε όποιον αρνείται ή παρακωλύει ή κωλυσιεργεί τη διενέργεια των ελέγχων από τα ελεγκτικά όργανα (δασικοί υπάλληλοι, θηροφύλακες, αστυνομικά όργανα) ή αρνείται την παροχή πληροφοριών ή παρέχει ψευδείς πληροφορίες, επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο ύψους διακοσίων (200) ευρώ. Ο υπαίτιος των ανωτέρω πράξεων τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα (1) έτος.

Στον πίνακα που ακολουθεί αναγράφεται το διοικητικό πρόστιμο που επιβάλλεται για παραβάσεις περί θήρας.

Η νομοθεσία: Νόμος 5037/2023
Πηγή: Dasarxeio.com

​Νόμος 5037/2023 (Α΄ 78) «Μετονομασία της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας σε Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων και διεύρυνση του αντικειμένου της με αρμοδιότητες επί των υπηρεσιών ύδατος και της διαχείρισης αστικών αποβλήτων, ενίσχυση της υδατικής πολιτικής – Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μέσω της ενσωμάτωσης των Οδηγιών ΕΕ 2018/2001 και 2019/944 – Ειδικότερες διατάξεις για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες και την προστασία του περιβάλλοντος.»

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νόμος 5037/2023 «Μετονομασία της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας σε Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων και διεύρυνση του αντικειμένου της με αρμοδιότητες επί των υπηρεσιών ύδατος και της διαχείρισης αστικών αποβλήτων, ενίσχυση της υδατικής πολιτικής – Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μέσω της ενσωμάτωσης των Οδηγιών ΕΕ 2018/2001 και 2019/944 – Ειδικότερες διατάξεις για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες και την προστασία του περιβάλλοντος.» (Α΄ 78).

Πρόκειται για πολυσέλιδο νομοθέτημα με 275 άρθρα και επτά παραρτήματα που δέχθηκε έντονη κριτική τόσο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης όσο και από αρμόδιους φορείς. Σημαντικές διατάξεις του νέου νόμου έτυχαν προσχηματικής διαβούλευσης, μόλις τεσσάρων ημερών, εν μέσω του τριημέρου της Καθαράς Δευτέρας. Κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, το Υπουργείο Περιβάλλοντος κατηγορήθηκε ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο συνιστά μνημείο πολύ κακής νομοθέτησης. Επίσης, πολλές από τις διατάξεις του είναι φωτογραφικές, αρκετές ελέγχονται για τη συνταγματικότητά τους καθώς και την τήρηση της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας.​

Πηγή: dasarxeio.com

Οι καταγραφές διαδρομών για πεταλούδες (Butterflies transect) είναι μια μέθοδος παρακολούθησης των πληθυσμών πεταλούδων με περπάτημα μιας σταθερής διαδρομής και καταγραφή του αριθμού και των ειδών πεταλούδων που παρατηρούνται. Αυτές οι διαδρομές αποτελούν τον πυρήνα του προγράμματος παρακολούθησης πεταλούδων του Ηνωμένου Βασιλείου (UKBMS) με πάνω από 2000 διαφορετικές διαδρομές που δημιουργήθηκαν και επισκέφθηκαν τα πρώτα 30 χρόνια του προγράμματος (από το 1976 και μετά).

​Τα δεδομένα που συλλέγονται μέσω αυτών των διαδρομών χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση των αλλαγών στους πληθυσμούς πεταλούδων και την ενημέρωση των προσπαθειών διατήρησης.

Η επιστήμη των πολιτών παίζει καθοριστικό ρόλο στις διαδρομές πεταλούδων. Η πλειονότητα των διαδρομών επιλέγεται από τον περιπατητή και αυτός αποφασίζει ποια διαδρομή θα επιλέξει. Οι εθελοντές περπατούν αυτές τις διατομές σε τακτική βάση, καταγράφουν τις παρατηρήσεις τους και υποβάλλουν τα δεδομένα τους σε οργανισμούς όπως το UKBMS. Αυτό επιτρέπει τη συλλογή μεγάλου όγκου δεδομένων σε μια ευρεία γεωγραφική περιοχή.

Εκτός από τις παραδοσιακές διαδρομές, υπάρχουν επίσης στοχευμένες έρευνες για μεμονωμένα είδη ή εξειδικευμένα είδη οικοτόπων. Αυτές οι έρευνες ακολουθούν την τυπική μεθοδολογία αλλά επικεντρώνονται σε ένα μόνο ή μικρό αριθμό ειδών, μειώνοντας τόσο τον απαιτούμενο χρόνο για τον περίπατο κάθε διαδρομής όσο και τον αριθμό των απαιτούμενων επισκέψεων.

Η συμμετοχή σε διαδρομές πεταλούδων και άλλα προγράμματα επιστήμης των πολιτών είναι ένας πολύ καλός τρόπος να συμβάλλετε στην επιστημονική έρευνα και στις προσπάθειες διατήρησης. Προσφέροντας εθελοντικά το χρόνο σας και μοιραζόμενοι τις παρατηρήσεις σας, μπορείτε να βοηθήσετε τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τους πληθυσμούς πεταλούδων και τον τρόπο με τον οποίο μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου.

Εθνικό εθελοντικό πρόγραμμα βιοπαρακολούθησης των πεταλούδων της Ελλάδας - Apollo

Σκοπός του apollo είναι να δημιουργήσει το πρώτο εθνικό εθελοντικό πρόγραμμα βιοπαρακολούθησης των πεταλούδων της Ελλάδας, συνδέοντας την επιστήμη με την κοινωνία προς αμοιβαίο όφελος των πολιτών, της επιστήμης και της φύσης.

​Το πρώτο εθελοντικό πρόγραμμα καταγραφής και βιοπαρακολούθησης των πεταλούδων της Ελλάδας ξεκίνησε το 2021! Πρόκειται για την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια στην Ελλάδα συστηματικής καταγραφής των πεταλούδων από τους πολίτες. 

Το ξεκίνησε το Εργαστήριο Διατήρησης της Βιοποικιλότητας (BCL) του Τμήματος ΒΕΤ (Βιολογικών Εφαρμογών & Τεχνολογιών) του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Ο πυρήνας της προσπάθειας είναι η Κική Κατή, Καθηγήτρια του ΒΕΤ (συντονίστρια) μαζί με δυο ερευνήτριες με διδακτορική ειδίκευση στις πεταλούδες: την Ντίνα Ζωγράφου και την Όλγα Τζωρτζακάκη.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε όλους, παιδιά και μεγάλους, και σε όσους γνωρίζουν και φωτογραφίζουν χρόνια τις πεταλούδες, και στους «πρωτάρηδες» που μαθαίνουν τώρα αυτήν την όμορφη πολύχρωμη ομάδα. Ξεκίνα με τις απλές καταγραφές, και αφού εξοικειωθεί αρκετά κάποιος, προχωράει στο επόμενο έτος στα επαναλαμβανόμενα σημεία και διαδρομές. Είναι αλήθεια βέβαια πως οι πιο έμπειροι πεταλουδάδες αποτελούν στην αρχή τον πυλώνα αυτής της προσπάθειας, ενώ η εμπειρία και η γνώση θα αυξάνεται συλλογικά για όλους.

Το μόνο που χρειάζεται να αφιερώσει κάποιος είναι λίγες ώρες ή λίγες ημέρες κάθε χρόνο. Τρία επίπεδα δυσκολίας και αντίστοιχης διάθεσης του εθελοντικού χρόνου ανά έτος.

• R-τυχαία: Σε ένα σημείο είδες μια πεταλούδα που σου άρεσε; Χρησιμοποίησε το κινητό σου να τη φωτογραφίσεις και ακόμη και αν δεν ξέρεις το είδος θα το αναγνωρίσουν πιο έμπειροι πεταλουδάδες. Εκτιμώμενος χρόνος για ένα κλικ: 2min. Βοηθάς έτσι στην ανανέωση της γνώσης για την κατανομή των ειδών στην Ελλάδα.
  
  
• P-σημείο: Στάσου σε ένα σημείο για 15 λεπτά που μπορείς να επισκέπτεσαι συχνά (ανά 20-30 ημέρες) και κατέγραψε όλα τα είδη, σημειώνοντας πόσα άτομα ανά είδος βρήκες. Βοηθάς να εκτιμηθεί η πληθυσμιακή κατάσταση και τάση των ειδών στο χρόνο. Εκτιμώμενος χρόνος για ένα σημείο: 3h/έτος.
  
  
• T–Transect: Κάνε μια διαδρομή μήκους 300m που μπορείς να επισκέπτεσαι συχνά (ανά 20-30 ημέρες). Με τις διαδρομές και τα σημεία, βοηθάς να εκτιμηθεί η πληθυσμιακή κατάσταση και τάση των ειδών στο χρόνο. Εκτιμώμενος χρόνος για μία διαδρομή: 12h/ έτος.

Το πρότζεκτ Apollo προσφέρει σε κάθε εγγεγραμμένο ενεργό εθελοντή:

• επίσημη ερευνητική άδεια για δειγματοληψία στη φύση
• οδηγίες για την καταγραφή των πεταλούδων
• ηλεκτρονικό οδηγό πεδίου αναγνώρισης των πεταλούδων
• απόχη & βιβλία (περιορισμένος αριθμός για εθελοντές που διενεργούν διαδρομές)
• αποθηκευτικό χώρο (google drive) για να ανεβαίνουν οι πεταλουδο-φωτογραφίες
• ομάδα δικτύωσης και επικοινωνίας στο facebook και στο i-naturalist για την προστασία των πεταλούδων-υποστήριξη στην αναγνώριση ειδών

Περισσότερες πληροφορίες για το Apollo και αίτηση εγγραφής μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: https://bc.lab.uoi.gr/el/research/projects/apollo.

Σημαντικοί Σύνδεσμοι:
1. https://butterfly-monitoring.net/bms-methods 
2. Μέθοδοι καταγραφής διαδρομών πεταλούδων | UKBMS. https://ukbms.org/Methods
3. Butterfly transects | Alderney Wildlife Trust. https://www.alderneywildlife.org/blog/claire-thorpe/butterfly-transects.
4. What is a butterfly transect and how does it work? https://www.thecrt.co.uk/blog/what-is-a-butterfly-transect-and-how-does-it-work

Η Ώρα της Γης είναι μια ετήσια παγκόσμια εκδήλωση που έχει ως στόχο την ευαισθητοποίηση σχετικά με την κλιματική αλλαγή και την ανάγκη ανάληψης δράσης για την προστασία του πλανήτη μας. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκδήλωσης, άτομα και οργανισμοί σε όλο τον κόσμο σβήνουν τα φώτα τους για μία ώρα ως σύμβολο της δέσμευσής τους να μειώσουν το αποτύπωμα άνθρακα και να λάβουν μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Ενώ η Ώρα της Γης μπορεί να φαίνεται σαν μια μικρή χειρονομία, μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη θαλάσσια ζωή. Η φωτορύπανση αποτελεί μείζον πρόβλημα για πολλά θαλάσσια είδη, συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων χελωνών, οι οποίες χρησιμοποιούν το φυσικό φως του φεγγαριού για να πλοηγηθούν από και προς τις θέσεις φωλεοποίησής τους. Τα τεχνητά φώτα από κτίρια, σκάφη και άλλες πηγές μπορούν να αποπροσανατολίσουν τις θαλάσσιες χελώνες και να τις οδηγήσουν μακριά από τις θέσεις φωλεοποίησής τους, καθιστώντας δύσκολο για αυτές να γεννήσουν τα αυγά τους και για τα νεογέννητα να φτάσουν στον ωκεανό.

Εκτός από τις θαλάσσιες χελώνες, πολλά άλλα θαλάσσια είδη επηρεάζονται επίσης από τη φωτορύπανση. Για παράδειγμα, ορισμένα είδη πλαγκτόν, τα οποία αποτελούν τη βάση της θαλάσσιας τροφικής αλυσίδας, προσελκύονται από τα τεχνητά φώτα και ενδέχεται να καταναλωθούν από αρπακτικά πριν προλάβουν να αναπαραχθούν.

Σβήνοντας τα φώτα μας κατά τη διάρκεια της Ώρας της Γης, μπορούμε να συμβάλουμε στη μείωση της φωτορύπανσης και να ελαχιστοποιήσουμε τις επιπτώσεις της στη θαλάσσια ζωή. Αυτή η μικρή χειρονομία μπορεί να βοηθήσει στην προστασία των θαλάσσιων χελωνών, του πλαγκτόν και άλλων ειδών που είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία των ωκεανών μας και του πλανήτη στο σύνολό του. Εκτός από τη συμμετοχή στην Ώρα της Γης, μπορούμε επίσης να λάβουμε μέτρα για τη μείωση της φωτορύπανσης στην καθημερινή μας ζωή, χρησιμοποιώντας ενεργειακά αποδοτικό φωτισμό, κατευθύνοντας τα φώτα προς τα κάτω αντί προς τα πάνω και ελαχιστοποιώντας τον εξωτερικό φωτισμό όπου είναι δυνατόν.

Συνολικά, η Ώρα της Γης είναι ένα σημαντικό γεγονός που μας υπενθυμίζει την ευθύνη μας για την προστασία του περιβάλλοντος και των πολλών ειδών που το αποκαλούν σπίτι τους. Συνεργαζόμενοι, μπορούμε να συμβάλουμε στη δημιουργία ενός πιο φωτεινού και βιώσιμου μέλλοντος για εμάς και τις μελλοντικές γενιές.​

Τεράστια απειλή για τη βιοποικιλότητα χαρακτηρίζει ο ζωολόγος και υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος Ζωολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, Θεόδωρος Κομηνός τα αδέσποτα – εγκαταλελειμμένα σκυλιά τα οποία ανέρχονται στο σύνολο σε 3 εκατομμύρια και 60.000 με 70.000 και ζουν στα βουνά. «Πρόκειται κυρίως για τσοπανόσκυλα και κυνηγόσκυλα» μας λέει ενώ παράλληλα εξηγεί γιατί έχουν αυξηθεί οι λύκοι και τα τσακάλια αλλά και τι συμβαίνει με τα αγριογούρουνα.

Ο Θεόδωρος Κομηνός ασχολείται ενεργά με την άγρια φύση εδώ και περίπου 40 χρόνια και έχει καταφέρει να τοποθετήσει σε τουλάχιστον 2.000 σημεία σε όλη τη χώρα μας κάμερες ώστε να καταγράψει τα ζώα που κυκλοφορούν και ζουν από τη βόρεια Ελλάδα μέχρι και την Κρήτη.

«Ήταν μία δουλειά την οποία ξεκίνησα μόνος μου χρησιμοποιώντας την τεχνολογία για να μελετήσω κάποια είδη ζώων που λόγω της φύσης τους δεν τα βλέπεις εύκολα και κινούνται κυρίως τις νυχτερινές ώρες. Η κάμερα είναι μία πολύ διαδεδομένη μέθοδος που έχει εξελιχθεί την τελευταία 10ετία. Μπορούμε να πούμε η πιο καλή για να δεις και να καταγράψεις όλα αυτά τα είδη και τη δραστηριότητά τους, την παρουσία τους και τις συμπεριφορές του» τονίζει μιλώντας στο Newsbeast o ζωολόγος και υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος Ζωολογίας του ΑΠΘ, Θεόδωρος Κομηνός.

«Όταν άρχισα να περνάω τα δεδομένα κατάλαβα πως τα αδέσποτα – εγκαταλελειμμένα σκυλιά στα βουνά είναι χιλιάδες»
​
«Μέσα στη γενικότερη έρευνα που έκανα χρησιμοποίησα κάμερες που καταγράφουν τα πάντα. Μηχανήματα τα οποία δραστηριοποιούνται με την κίνηση. Ό,τι περνάει από μπροστά το βλέπουν. Κυρίως αυτά κατέγραψαν κάποια είδη κυρίως σαρκοφάγων όπως λύκους και τσακάλια. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι κάμερες ”είδαν” και σκυλιά. Κάποια στιγμή όταν άρχισα να περνάω τα δεδομένα στη βάση είδα πως ήταν πραγματικά πολλά. Στην καταγραφή διαπίστωσα ένα τεράστιο αριθμό δηλαδή 60.000 με 70.000 εγκαταλελειμμένα στα βουνά σκυλιά» υπογραμμίζει και εξηγεί πως «ένα βασικό στοιχείο στα σκυλιά είναι ότι μπορείς να ξεχωρίζεις τα άτομα από τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους».

Αναφερόμενος στα παρατημένα σκυλιά στους ορεινούς όγκους της χώρας ο Θεόδωρος Κομηνός σημειώνει πως πρόκειται κυρίως για τσοπανόσκυλα και κυνηγόσκυλα. «Έχει και αδέσποτα άλλα όπως τα είναι κοκονάκια. Αυτά ζουν σε ομάδες με άλλα σκυλιά που βλέπουμε επίσης να κυκλοφορούν μέσα σε πόλεις σε περιοχές Τα εντόπισα όμως σε πολύ απομακρυσμένα από χωριά, από οικισμούς, από ανθρώπινες δραστηριότητες σημεία και αναρωτιόμουν ”καλά πως επιβιώνουν αυτά εκεί;”» συμπληρώνει.

Ο ζωολόγος και υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος Ζωολογίας του ΑΠΘ υπογραμμίζει πως διαθέτει 130 κάμερες και κάποιες από αυτές τις έχει σε μόνιμη βάση σε κάποιες περιοχές εδώ και 2 με 2,5 χρόνια και πηγαίνει και τους αλλάζει μπαταρίες και κάρτες. Οι συγκεκριμένες κάμερες καταγράφουν καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου ό,τι περνάει από μπροστά.

«Υπάρχει κάμερα που έχει καταγράψει πάνω από 2.000 σκυλιά. Αυτά δεν είναι όλα παρατημένα. Πολλά συνοδεύονται από τους κυνηγούς ή συνοδεύουν κοπάδια ή οικόσιτα ζώα. Δεν είναι όλα αδέσποτα» σημειώνει.
«Ζουν σε άγρια κατάσταση, λειτουργούν όπως ο λύκος και σκοτώνουν για να τραφούν»
​
Θέλοντας να διευκρινίσει πως τα αδέσποτα σκυλιά της πόλης δεν είναι το ίδιο με τα αδέσποτα – εγκαταλελειμμένα στα βουνά σκυλιά ο Θεόδωρος Κομηνός μιλώντας στο Newsbeast ξεκαθαρίζει: «Όσα ζουν στα βουνά έχουν τεράστια διαφορά με τα αδέσποτα της πόλης καθώς αυτά εξαρτιόνται πολύ από τον άνθρωπο και από τα σκουπίδια που πετάει. Πολλά από τα αδέσποτα του βουνού ζουν σε άγρια κατάσταση. Ζουν πολύ μακριά από τον άνθρωπο, δεν τους παρέχει κάποιος τροφή και έτσι κυνηγούν. Έχουν γυρίσει δηλαδή σε κάποιες καταστάσεις που ήταν άγρια. Σκοτώνουν ζώα για να τραφούν. Έχουν αλλάξει χαρακτήρα, έχουν γίνει ένα με το περιβάλλον στο οποίο ζουν».

«Τα αδέσποτα των βουνών λειτουργούν όπως ο λύκος, είναι κυρίως κοπάδια» αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Κάποια στιγμή το καλοκαίρι είχα καταγράψει κοντά σε μία λίμνη δύο αγριογούρουνα πους τους επιτέθηκε ένα κοπάδι σκυλιών. Πρώτα πήγαν τα μεγάλα σκυλιά. Κυνήγησαν τα αγριογούρουνα και προσπάθησαν να τα χτυπήσουν. Ήταν έξι σκυλιά μεταξύ αυτών και κοκονάκια τα οποία περίμεναν στην άκρη να δουν τι θα γίνει, τι θα κάνουν τα μεγάλα. Και στα σκυλιά υπάρχει μία ιεραρχία, μία κοινωνική δομή η οποία λειτουργεί όπως και στους λύκους».

​Πού βρίσκονται τα περισσότερα αδέσποτα – εγκαταλελειμμένα σκυλιά

Τα περισσότερα αδέσποτα – εγκαταλελειμμένα σκυλιά εντοπίζονται στην Πελοπόννησο, στην Αιτωλοακαρνανία και κατά μήκος της Ηπείρου. Σε όλη τη δυτική Ελλάδα υπάρχουν όμως πολλά σκυλιά τα οποία περιφέρονται στις ορεινές περιοχές.
Οι περιοχές με τα περισσότερα αδέσποτα σκυλιά είναι αυτές στις οποίες υπάρχει έντονη κτηνοτροφική δραστηριότητα, σύμφωνα με τον ζωολόγο, Θεόδωρο Κομηνό. «Έτσι όπως είναι οι μονάδες βοηθάει στο να υπάρχουν πολλά αδέσποτα, πολλοί λύκοι και τσακάλια από την τραγική κατάσταση που επικρατεί γύρω από τις στάνες. Δεν σκέφτεται κανείς πως οι στάνες έχουν καταντήσει μία χωματερή και πάνε έξω από αυτές για να βρουν τροφή τα σκυλιά, τα αγριογούρουνα και τα τσακάλια. Είναι ένας φαύλος κύκλος που έχει τη βάση του στον ανθρώπινο παράγοντα» διευκρινίζει.

«Ο Έλληνας με τα ζώα δεν είχε ούτε θα έχει ποτέ καμία πνευματική κουλτούρα»

Τονίζοντας πως το πρόβλημα ξεκινά από τον άνθρωπο ο υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος Ζωολογίας του ΑΠΘ μας λέει: «Ο Έλληνας με τα ζώα δεν είχε ούτε θα έχει ποτέ καμία πνευματική κουλτούρα. Οι βοσκοί έχουν ελεύθερα τα σκυλιά γύρω από τα μαντριά αυτά συνεχώς γεννούν και πολλαπλασιάζονται. Έχω βρει μάνες με μικρά σκυλιά χιλιόμετρα μακριά από χωριά και σκέφτομαι “πως ζουν αυτά;”. Η απάντηση φυσικά είναι πως για να μεγαλώσει το μωρά της κάτι σκότωσε».

​«Φωνάζουν οι κυνηγοί και λένε “μας τρώνε οι λύκοι τα σκυλιά”. Φυσικά και θα τρώνε αφού τα βλέπουν ανταγωνιστικά τα βλέπουν αλλά και ως τροφή.

Λέμε αυξήθηκαν τα τσακάλια και οι λύκοι αλλά δεν λέμε για τα σκυλιά. Έχω καταγράψει 60.000 με 70.000 σκυλιά και 500 λύκους και αντί να μιλάμε για τα σκυλιά μιλάμε για τους λύκους» εξηγεί.

«Είναι τραγική η κατάσταση με τα αδέσποτα στη χώρα μας και αυτό φαίνεται από τους αριθμούς»Τα σκυλιά δημιουργούν τρομερό στρες στα ζώα, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Θεόδωρος Κομηνός και δηλώνει: «Η ύπαρξη τόσων πολλών παρατημένων – αδέσποτων σκύλων στα βουνά της Ελλάδας διαταράζει την ισορροπία της φύσης. Ο λύκος βλέπει ανταγωνιστικά τα σκυλιά που βρίσκονται στην περιοχή του και αυτά αναπτύσσουν πιο άγρια χαρακτηριστικά με στόχο να επιβιώσουν απ’ ότι εάν ζούσαν σε πιο ήρεμο περιβάλλον.

«Είναι τραγική η κατάσταση γενικότερα με τα αδέσποτα σκυλιά στη χώρα μας και αυτό φαίνεται από τα δεδομένα. Στη χώρα μας υπολογίζονται σε 3 εκατομμύρια ενώ για παράδειγμα στην Ινδία που έχει 1,4 δισεκατομμύρια κατοίκους υπολογίζονται στα 20 εκατομμύρια» σημειώνει.

«Για μένα το θέμα του σκυλιού είναι από τις μεγαλύτερες απειλές της βιοποικιλότητας. Εάν δείτε τι γίνεται μέσα στους υδρότοπους, στον Αμβρακικό, στο Μεσολόγγι δεν θα το πιστεύετε. Έχω καταγράψει επιθέσεις σκυλιών σε σημεία που φωλιάζουν και βρίσκουν καταφύγιο γλαρόνια» προσθέτει.

Τι συμβαίνει με τους λύκους και τα τσακάλια; – Γιατί αυξήθηκαν;
​
Ο ζωολόγος και υποψήφιος διδάκτωρ στο τμήμα Ζωολογίας του ΑΠΘ Θεόδωρος Κομηνός μας μιλάει επίσης για την αύξηση του πληθυσμού των λύκων και των τσακαλιών εξηγώντας πως έχει να κάνει με το ότι αυξήθηκαν τα γουρούνια.

«Υπάρχει μία τρομερή κατάσταση ειδικά στην ύπαιθρο. Ο καθένας πάει πετάει ό,τι να ΄ναι, ό,τι μπορεί να φανταστεί. Έχω καταγράψει λύκους κοντά στη Θεσσαλονίκη που πάνε και τρώνε την τροφή που βάζουν μερικοί για τα σκυλιά» σημειώνει.
​
«Έχει αυξηθεί το αγριογούρουνο ως αποτέλεσμα της περιόδου που όλοι περνούσαν καλά και ήθελαν να τρώνε μαύρο χοίρο. Έτσι αυξήθηκαν τα ελευθέρας βοσκής αγριογούρουνα τα οποία στη συνέχεια ζευγάρωσαν και αυξήθηκε περαιτέρω ο πληθυσμός. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθούν οι λύκοι που τα κυνηγούν και να αυξηθεί και το τσακάλι που τρώει τα υπολείμματα» τονίζει κλείνοντας.

​Πηγή: Newsbeast.gr
​

​Διερεύνηση των πολλαπλών επιδράσεων της ριζοβολίας αγριόχοιρου στις απαιτήσεις ενδιαιτήματος μιας απειλούμενης πεταλούδας, Italian Festoon (Zerynthia cassandra).

Η απώλεια και η υποβάθμιση των οικοτόπων είναι από τους βασικούς παράγοντες απώλειας της βιοποικιλότητας παγκοσμίως. Για παράδειγμα, πολλά είδη πεταλούδων που εξαρτώνται από συγκεκριμένα φυτά-ξενιστές για να γεννήσουν τα αυγά τους ή που απαντούν μόνο σε συγκεκριμένα ενδιαιτήματα, έχουν μειωθεί απότομα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι οργανισμοί που είναι ικανοί να διαμορφώνουν το περιβάλλον με τη δραστηριότητά τους - οι λεγόμενοι μηχανικοί οικοσυστημάτων - μπορεί να αποτελέσουν πολύτιμους συμμάχους για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, καθώς μπορούν να δημιουργήσουν κατάλληλα μικροενδιαιτήματα για τις απειλούμενες πεταλούδες.

Ένας από τους πιο διαδεδομένους μηχανικούς του οικοσυστήματος στην Ευρώπη είναι το αγριογούρουνο, η δραστηριότητα ριζοβολίας του οποίου μπορεί να αλλάξει σημαντικά τις εδαφικές συνθήκες και, με τη σειρά της, τη βλάστηση και τους μικροενδιαιτήματα. Τα αγριογούρουνα προκαλούν όλο και περισσότερες ανησυχίες στους οικολόγους λόγω των δυνητικά αρνητικών επιπτώσεών τους στο περιβάλλον, ιδίως στη βλάστηση, ωστόσο πολύ λίγα είναι γνωστά για το πώς η ριζοβολία επηρεάζει άλλα ζώα, όπως τα έντομα που προκαλούν ανησυχία για τη διατήρηση.

​Στην παρούσα εργασία, χρησιμοποιήσαμε την ενδημική Ιταλική Φεστούνα (Zerynthia cassandra) ως μελέτη περίπτωσης για να διερευνήσουμε πώς οι αγριόχοιροι μπορούν να ευνοήσουν - ή όχι - ένα προστατευόμενο είδος πεταλούδας με στενές περιβαλλοντικές ανάγκες. Η Ιταλική Φεστούνα (Zerynthia cassandra) είναι στην πραγματικότητα μια εξειδικευμένη πεταλούδα που γεννά αυγά μόνο σε λίγα ποώδη είδη του γένους Aristolochia και λόγω της χαμηλής αφθονίας της περιλαμβάνεται στα είδη που προστατεύονται από την οδηγία της ΕΕ για τους οικοτόπους.​

​Για να το αντιμετωπίσουμε αυτό, πραγματοποιήσαμε την εργασία μας σε λιβαδικά ενδιαιτήματα της νότιας Ιταλίας, όπου ερευνήσαμε εντατικά τις περιοχές που επηρεάστηκαν ή δεν επηρεάστηκαν από τη δραστηριότητα ριζοβολίας των αγριόχοιρων για την καταγραφή της αφθονίας του φυτού ξενιστή (Aristolochia clusii), της εμφάνισης των αυγών της πεταλούδας και της ποώδους φυτοκοινότητας.

​Τονίσαμε ότι το φυτό ξενιστής είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε περιοχές με δραστηριότητα αγριόχοιρων, όπου είναι επίσης πιο άφθονο. Η Ιταλική Φεστούνα (Zerynthia cassandra) προτιμά επίσης να γεννά αυγά σε φυτά ξενιστές που περιβάλλονται από μεγαλύτερη έκταση ριζών, γεγονός που συνδυάζεται επίσης με αυξημένη διαθεσιμότητα κατάλληλων πόρων νέκταρος.

Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν τον αγριόχοιρο ως βασικό σύμμαχο της Ιταλικής Φεστούνας (Zerynthia cassandra), τουλάχιστον στην περιοχή μελέτης, και αποτελούν ένα πρώτο βήμα για την κατανόηση των λεπτών και ευαίσθητων συνδέσεων μεταξύ των μηχανικών του οικοσυστήματος, των φυτών και των ασπόνδυλων. Πιθανές περαιτέρω ερευνητικές κατευθύνσεις σχετικά με αυτό το σύστημα μπορούν να επικεντρωθούν στον προσδιορισμό του βέλτιστου επιπέδου ριζοβολίας των αγριόχοιρων - και της πυκνότητας του πληθυσμού - που προάγει θετικές αντιδράσεις από είδη και οικοτόπους που αποτελούν αντικείμενο ενδιαφέροντος για τη διατήρηση, δηλαδή παρέχοντας ένα εργαλείο για μια πιο τεκμηριωμένη διαχείριση των αγριόχοιρων.

Ελεύθερη μετάφραση από: Ecology & Evolution​ Community

​Σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα δεν συγκαταλέγεται στις πρώτες θέσεις όσον αφορά το παράνομο εμπόριο άγριας ζωής. Σύμφωνα με την έκθεση για το 2020 του δικτύου παρακολούθησης του εμπορίου άγριας ζωής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EU-TWIX), η Ελλάδα κατατάσσεται στη 14η θέση μεταξύ των 28 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις κατασχέσεις παράνομων προϊόντων άγριας ζωής. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα στοιχεία για το παράνομο εμπόριο άγριας ζωής μπορεί να είναι ελλιπή και δύσκολα διαθέσιμα, οπότε η πραγματική έκταση του προβλήματος στην Ελλάδα μπορεί να μην αποτυπώνεται πλήρως σε αυτή την κατάταξη και να είναι στην πραγματικότητα σε πολύ χειρότερη θέση.

Τα τελευταία χρόνια έχουν καταβληθεί προσπάθειες από την ελληνική κυβέρνηση και μη κυβερνητικές οργανώσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος του παράνομου εμπορίου άγριων ζώων. Ωστόσο, υπάρχει ακόμη δουλειά που πρέπει να γίνει για την ενίσχυση της εφαρμογής των νόμων για την προστασία της άγριας ζωής και την ευαισθητοποίηση του κοινού. Είναι επίσης σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι το παράνομο εμπόριο άγριας ζωής είναι ένα διακρατικό ζήτημα που απαιτεί συνεργασία και συνεννόηση μεταξύ των χωρών για την αποτελεσματική καταπολέμησή του.

​Τα άγρια ζώα έχουν εξελιχθεί ώστε να ζουν σε ομάδες για διάφορους λόγους. Από το κυνήγι της τροφής μέχρι την αποφυγή των θηρευτών, αυτά τα κοινωνικά ζώα έχουν αναπτύξει πολύπλοκα συστήματα επικοινωνίας και συνεργασίας που τους επέτρεψαν να ευδοκιμήσουν στη φύση.

Ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους τα άγρια ζώα ζουν σε ομάδες είναι η προστασία από τα αρπακτικά. Όταν τα ζώα συνασπίζονται σε μια ομάδα, είναι σε θέση να αμυνθούν καλύτερα απέναντι σε πιθανές απειλές. Για παράδειγμα, πολλά φυτοφάγα ζώα, όπως οι ζέβρες και τα γκνου, ταξιδεύουν σε μεγάλα κοπάδια για να αποτρέψουν θηρευτές όπως τα λιοντάρια και οι ύαινες. Με το να μένουν ενωμένα, τα ζώα αυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη συλλογική τους δύναμη για να αποκρούσουν τυχόν επίδοξους επιτιθέμενους.

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο τα άγρια ζώα ζουν σε ομάδες είναι το κυνήγι. Πολλά αρπακτικά, όπως οι λύκοι και τα λιοντάρια, κυνηγούν σε αγέλες, επιτρέποντάς τους να σκοτώνουν μεγαλύτερα θηράματα από ό,τι θα μπορούσαν μόνα τους. Αυτά τα ζώα συνεργάζονται για να ξεγελάσουν και να εξουδετερώσουν το θήραμά τους, χρησιμοποιώντας συντονισμένες τακτικές για να περικυκλώσουν και να απομονώσουν τον στόχο τους.

Η ζωή σε ομάδες μπορεί επίσης να βοηθήσει τα ζώα να βρουν και να εξασφαλίσουν πόρους όπως η τροφή και το νερό. Ορισμένα ζώα, όπως οι νυφίτσες και οι κυνόμυς, ζουν σε μεγάλα κοινά λαγούμια, τα οποία τα βοηθούν να προστατεύονται από ακραίες θερμοκρασίες και θηρευτές. Άλλα, όπως τα πουλιά, σχηματίζουν σμήνη για να μεταναστεύσουν σε περιοχές με άφθονες πηγές τροφής.

Η κοινωνική διαβίωση μπορεί επίσης να προσφέρει στα ζώα ευκαιρίες για μάθηση και ανταλλαγή γνώσεων. Πολλά ζώα, όπως οι ελέφαντες και οι χιμπατζήδες, έχουν πολύπλοκες κοινωνικές δομές και ιεραρχίες, όπου τα μεγαλύτερα, πιο έμπειρα άτομα διδάσκουν στα νεότερα μέλη της ομάδας σημαντικές δεξιότητες επιβίωσης, όπως η εύρεση τροφής ή την αποφυγή θηρευτών.

Τέλος, η διαβίωση σε ομάδες μπορεί να βοηθήσει τα ζώα να βρουν συντρόφους και να αναπαραχθούν. Πολλά ζώα, όπως τα πτηνά και τα πρωτεύοντα θηλαστικά, εμπλέκονται σε πολύπλοκες τελετουργίες ερωτοτροπίας, όπου τα αρσενικά ανταγωνίζονται για την προσοχή των θηλυκών. Ζώντας σε ομάδες, τα ζώα είναι σε θέση να αλληλεπιδρούν και να δημιουργούν κοινωνικούς δεσμούς με πιθανούς συντρόφους, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιτυχούς αναπαραγωγής τους.

Συμπερασματικά, τα άγρια ζώα ζουν σε ομάδες για πολλούς λόγους, όπως η προστασία από τα αρπακτικά, το κυνήγι για τροφή, η εξασφάλιση πόρων, η ανταλλαγή γνώσεων και η εύρεση συντρόφων. Αυτές οι κοινωνικές δομές έχουν εξελιχθεί κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών και έχουν επιτρέψει στα ζώα να επιβιώνουν και να ευδοκιμούν στον συχνά σκληρό και απρόβλεπτο φυσικό κόσμο.

​Η φωτογραφία άγριας ζωής είναι μια μοναδική και συναρπαστική μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που επιτρέπει στους φωτογράφους να απαθανατίσουν την ομορφιά και το μεγαλείο του φυσικού κόσμου. Μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση και την προώθηση της διατήρησης της άγριας ζωής και των οικοτόπων τους, αλλά είναι σημαντικό για τους φωτογράφους να λάβουν υπόψη τις ηθικές συνέπειες των πράξεών τους.

Ένα από το κύριο μέλημα στη φωτογραφία άγριας ζωής είναι η ελαχιστοποίηση της ενόχλησης της άγριας ζωής και των οικοτόπων τους. Η παρουσία φωτογράφων και του εξοπλισμού τους μπορεί να διαταράξει τη συμπεριφορά της άγριας ζωής, προκαλώντας τα ζώα να αλλάξουν τα πρότυπα κίνησης, ταΐσματος ή ζευγαρώματος και ενδεχομένως να οδηγήσουν σε βλάβη. Για παράδειγμα, μια μητέρα πτηνού μπορεί να εγκαταλείψει τη φωλιά της εάν αισθάνεται ότι απειλείται ή ένα κοπάδι ζώων μπορεί να φύγει από την παρουσία ενός φωτογράφου, οδηγώντας σε αυξημένο άγχος και δαπάνη ενέργειας.

Ένας άλλος σημαντικός ηθικός παράγοντας είναι η αποφυγή επικίνδυνης ή παρεμβατικής συμπεριφοράς. Αυτό περιλαμβάνει το να πλησιάσετε πολύ την άγρια ζωή, να ρίξετε δόλωμα στα ζώα για να πετύχετε μια συγκεκριμένη λήψη ή να χρησιμοποιήσετε εξοπλισμό που μπορεί να βλάψει ζώα, όπως φωτογράφιση με φλας. Οι φωτογράφοι θα πρέπει επίσης να προσέχουν τον αντίκτυπό τους στο φυσικό περιβάλλον και να λαμβάνουν μέτρα για να ελαχιστοποιούν τυχόν ζημιές που προκαλούνται από την παρουσία τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αποφυγή του περπατήματος σε ευαίσθητη βλάστηση ή μη σταθερό έδαφος και την αποφυγή χρήσης μονοπατιών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διάβρωση.

Εκτός από αυτά τα πρακτικά ζητήματα, υπάρχουν επίσης ηθικά ζητήματα που σχετίζονται με τις τεχνικές και τον εξοπλισμό που χρησιμοποιούνται στη φωτογραφία άγριας ζωής. Για παράδειγμα, η χρήση τεχνικών ψηφιακής χειραγώγησης όπως το photoshop ή η σύνθεση εικόνων μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα μιας κατάστασης και να θέσει σε κίνδυνο την ακεραιότητα της φωτογραφίας. 

Τέλος, είναι σημαντικό για τους φωτογράφους άγριας φύσης να προσέχουν τον αντίκτυπο των πράξεών τους στο φυσικό περιβάλλον και να λαμβάνουν υπόψη τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της δουλειάς τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την εξέταση των επιπτώσεων της παρουσίας τους στους πληθυσμούς της άγριας ζωής, όπως το αυξημένο άγχος ή η μειωμένη επιτυχία αναπαραγωγής ή ο αντίκτυπος του εξοπλισμού τους στους οικοτόπους, όπως η διάβρωση του εδάφους ή η διαταραχή της βλάστησης.

Συμπερασματικά, η φωτογραφία άγριας ζωής είναι ένα ισχυρό εργαλείο για την ευαισθητοποίηση και την προώθηση της διατήρησης, αλλά είναι σημαντικό για τους φωτογράφους να λαμβάνουν υπόψη τις ηθικές συνέπειες των πράξεών τους. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις ηθικές σκέψεις, οι φωτογράφοι άγριας ζωής μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία της άγριας ζωής, ενώ καταγράφουν και μοιράζονται εικόνες που συμβάλλουν στην αύξηση της ευαισθητοποίησης και στην προώθηση της διατήρησης. Είτε είστε έμπειρος επαγγελματίας είτε ερασιτέχνης φωτογράφος, αφιερώνοντας χρόνο για να λάβετε υπόψη αυτές τις ηθικές σκέψεις θα σας βοηθήσει να διασφαλίσετε ότι η δουλειά σας δεν είναι μόνο όμορφη, αλλά και υπεύθυνη και επιδραστική.

Θέμα 2023: Συνεργασίες για τη διατήρηση της άγριας ζωής.

Η Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής 2023 θα πραγματοποιηθεί με θέμα " Συνεργασίες για τη διατήρηση της άγριας ζωής" για να γιορτάσει όλες τις προσπάθειες διατήρησης, από τη διακυβερνητική έως την τοπική κλίμακα. Στο πλαίσιο αυτού του θέματος, η ημέρα επικεντρώνεται σε δύο επιμέρους θέματα:

• Θαλάσσια ζωή & ωκεανοί - με περίπου το 70% του πλανήτη μας να καλύπτεται από νερό, ο αντίκτυπος της διατήρησης των θαλασσών είναι απίστευτα σημαντικός.
  
  
• Επιχειρήσεις & χρηματοδότηση - σε παγκόσμιο επίπεδο, οι προσπάθειες διατήρησης πρέπει να χρηματοδοτούνται και το έργο αυτό πρέπει να γίνεται σε συνεργασία με τις επιχειρήσεις - ένας τομέας που, στο παρελθόν, έχει θεωρηθεί ως εκμεταλλευτικός και μη βιώσιμος. Οι επιτυχείς συνεργασίες για τη διατήρηση πρέπει να βρουν τρόπους να συμπεριλάβουν τις επιχειρήσεις, αν θέλουμε να αντιστρέψουμε την απώλεια της βιοποικιλότητας.
  
  

Η 3η Μαρτίου 2023 είναι επίσης μια πολύ ιδιαίτερη ημερομηνία, καθώς θα σηματοδοτήσει την 50ή επέτειο της CITES. Η CITES βρίσκεται στη διασταύρωση του εμπορίου και της διατήρησης, με τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης να εργάζονται με κοινό στόχο τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των απειλούμενων ειδών. Η CITES προσπάθησε να οικοδομήσει συνεργασίες και να συμβιβάσει τις διαφορές μεταξύ των ομάδων που καθοδηγούνται και διέπονται από τους κανονισμούς της. Σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, αυτές οι συνεργασίες ήταν απαραίτητες σε κάθε χώρα σε όλο τον κόσμο για την εστίαση στη διατήρηση των ειδών και των οικοσυστημάτων.

Το φετινό θέμα θα δώσει την ευκαιρία να αναδειχθούν οι άνθρωποι που κάνουν τη διαφορά, καθώς και να γιορτάσουμε τη γέφυρα που αποτέλεσε η CITES για τη δημιουργία αυτών των εταιρικών σχέσεων, συμβάλλοντας σημαντικά στη βιωσιμότητα, τη διατήρηση της άγριας ζωής και της βιοποικιλότητας.

Μετάφραση από: Geneva Environment Network

Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται τις σιδηροτροχιές των τρένων, φαντάζονται ένα σκληρό και αφιλόξενο περιβάλλον. Εξάλλου, οι σιδηροτροχιές είναι κατασκευασμένες από μέταλλο και σκυρόδεμα και έχουν σχεδιαστεί για να μεταφέρουν βαριά φορτία με υψηλές ταχύτητες. Ωστόσο, αν κοιτάξετε προσεκτικά, μπορεί να εκπλαγείτε ανακαλύπτοντας ότι οι σιδηροτροχιές των τρένων μπορούν στην πραγματικότητα να αποτελέσουν βιότοπο για μια ποικιλία φυτών και ζώων.

Οι πέτρες έρματος που στηρίζουν τις σιδηροδρομικές γραμμές μπορούν να παρέχουν κατάλληλο υπόστρωμα για την ανάπτυξη ορισμένων φυτικών ειδών, όπως χόρτα και αγριολούλουδα. Αυτά τα φυτά, με τη σειρά τους, μπορούν να παρέχουν ενδιαίτημα και τροφή για έντομα όπως πεταλούδες, μέλισσες και ακρίδες. Στην πραγματικότητα, μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι οι σιδηροτροχιές μπορούν να υποστηρίξουν μια ποικιλία φυτικών ειδών, με ορισμένες σιδηροτροχιές να έχουν περισσότερα φυτικά είδη απ' ότι οι κοντινές φυσικές περιοχές.

Επιπλέον, οι σιδηροτροχιές διέρχονται συχνά από διαφορετικούς τύπους οικοσυστημάτων, όπως δάση, υγροβιότοπους και λιβάδια. Αυτό παρέχει ευκαιρίες για μια ποικιλία ειδών να ζουν και να μετακινούνται κατά μήκος του σιδηροδρομικού διαδρόμου. 

Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ενώ η βιοποικιλότητα μπορεί να βρεθεί στις σιδηροδρομικές γραμμές, υπάρχουν επίσης αρνητικές επιπτώσεις που σχετίζονται με τις σιδηροδρομικές μεταφορές. Μία από τις μεγαλύτερες επιπτώσεις είναι ο κατακερματισμός των ενδιαιτημάτων, ο οποίος συμβαίνει όταν οι σιδηροδρομικές γραμμές χωρίζουν τα φυσικά ενδιαιτήματα σε μικρότερα και απομονωμένα κομμάτια. Αυτό μπορεί να καταστήσει δύσκολη τη μετακίνηση ορισμένων ειδών μεταξύ διαφορετικών τμημάτων του ενδιαιτήματός τους, οδηγώντας σε μειωμένη γενετική ποικιλομορφία και αυξημένο κίνδυνο τοπικών εξαφανίσεων.

Μια άλλη επίπτωση είναι η ηχορύπανση, η οποία μπορεί να διαταράξει την επικοινωνία και την πλοήγηση ορισμένων ειδών. Για παράδειγμα, έρευνες έχουν δείξει ότι οι δυνατοί θόρυβοι που παράγονται από τα διερχόμενα τρένα μπορούν να επηρεάσουν τα σήματα επικοινωνίας των πουλιών και να μεταβάλουν τη συμπεριφορά των βατράχων.

Υπό το πρίσμα αυτών των επιπτώσεων, είναι σημαντικό να διαχειριστούμε τους σιδηροδρομικούς διαδρόμους με τρόπο που να ελαχιστοποιεί τις αρνητικές επιπτώσεις και να προωθεί τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα όπως η φύτευση αυτοφυούς βλάστησης κατά μήκος των σιδηροδρομικών διαδρόμων, η κατασκευή διαβάσεων άγριας ζωής που επιτρέπουν στα είδη να μετακινούνται με ασφάλεια κατά μήκος των γραμμών και η μείωση της ηχορύπανσης μέσω τεχνικών και σχεδιαστικών λύσεων.

Συμπερασματικά, οι σιδηροτροχιές μπορεί να φαίνονται απίθανο μέρος για να βρει κανείς βιοποικιλότητα, αλλά στην πραγματικότητα μπορούν να αποτελέσουν ένα μοναδικό και σημαντικό βιότοπο για μια ποικιλία φυτικών και ζωικών ειδών. Ενώ υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις που σχετίζονται με τις σιδηροδρομικές μεταφορές, υπάρχουν επίσης ευκαιρίες για την προώθηση της διατήρησης της βιοποικιλότητας με τη διαχείριση των σιδηροδρομικών διαδρόμων με βιώσιμο και υπεύθυνο τρόπο.

​Η αλιεία είναι μια κρίσιμη πτυχή της ανθρώπινης επιβίωσης για χιλιάδες χρόνια, αλλά τα τελευταία χρόνια, η υπεραλίευση έχει γίνει μια σημαντική ανησυχία που έχει οδηγήσει στην εξάντληση των ιχθυαποθεμάτων και την υποβάθμιση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Σε απάντηση σε αυτό, πολλές αλιευτικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο έχουν αρχίσει να αγκαλιάζουν την αλιεία οικοτουρισμού, μετατρέποντας τα σκάφη τους σε σκάφη που υποστηρίζουν βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές και προωθούν τη διατήρηση των ωκεανών του κόσμου και των ειδών που φιλοξενούν.

Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη της αλιείας στον οικοτουρισμό είναι ότι βοηθά στην προστασία και διατήρηση των πληθυσμών των ψαριών. Οι παραδοσιακές μέθοδοι αλιείας συχνά περιλαμβάνουν τη χρήση μεγάλων διχτυών ψαρέματος που πιάνουν αδιακρίτως οτιδήποτε στο πέρασμά τους, με αποτέλεσμα τη σύλληψη ειδών που δεν αποτελούν στόχο και το θάνατο αμέτρητων θαλάσσιων πλασμάτων. Αντίθετα, η αλιεία στον οικοτουρισμό χρησιμοποιεί μικρότερα αλιευτικά εργαλεία και τα αλιεύματα είναι πιο επιλεκτικά, μειώνοντας τις επιπτώσεις στα μη στοχευόμενα είδη και επιτρέποντας στους πληθυσμούς των ψαριών να ανακάμψουν.

Η υπεραλίευση και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν διαταράξει την ευαίσθητη ισορροπία των τροφικών αλυσίδων του ωκεανού, οδηγώντας στην παρακμή των ζωτικών ειδών και στην υποβάθμιση των κρίσιμων οικοτόπων. Με την αλιεία οικοτουρισμού, η εστίαση είναι στην επιστροφή των αλιευμένων ψαριών στον ωκεανό με βιώσιμο τρόπο, ελαχιστοποιώντας τις επιπτώσεις στο οικοσύστημα και επιτρέποντάς του να ανακάμψει με την πάροδο του χρόνου.

Εκτός από τα περιβαλλοντικά της οφέλη, η οικοτουριστική αλιεία προσφέρει και οικονομικά οφέλη στις τοπικές κοινωνίες που το ασπάζονται. Πολλές αλιευτικές κοινότητες έχουν δυσκολευτεί τα τελευταία χρόνια λόγω της μείωσης των ιχθυαποθεμάτων, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να βγάλουν τα προς το ζην. Μετατρέποντας τα σκάφη τους σε αλιευτικά σκάφη οικοτουρισμού και προσφέροντας βιώσιμες αλιευτικές περιηγήσεις, αυτές οι κοινότητες μπορούν να προσελκύσουν τουρίστες και να δημιουργήσουν νέες πηγές εισοδήματος, στηρίζοντας τα προς το ζην και βοηθώντας να εξασφαλίσουν το μέλλον τους.

Ένας από τους βασικούς τρόπους με τους οποίους μπορεί να διατηρηθεί η οικοτουριστική αλιεία είναι μέσω της εκπαίδευσης και της ευαισθητοποίησης. Παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με τις βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές και τη σημασία της διατήρησης των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, η αλιεία οικοτουρισμού μπορεί να συμβάλει στην ευαισθητοποίηση σχετικά με τον αντίκτυπο που έχουν οι ανθρώπινες δραστηριότητες στον ωκεανό και τους κατοίκους του. Επιπλέον, προσφέροντας πρακτικές εμπειρίες στο νερό, η αλιεία οικοτουρισμού μπορεί να προσφέρει στους τουρίστες μια βαθύτερη κατανόηση του ωκεανού και των θεμάτων που αντιμετωπίζει, ενθαρρύνοντάς τους να υποστηρίξουν βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές και προσπάθειες διατήρησης της θάλασσας.

Συμπερασματικά, η αλιεία με οικοτουρισμό είναι ένας καινοτόμος και αποτελεσματικός τρόπος για την υποστήριξη βιώσιμων αλιευτικών πρακτικών και τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Υιοθετώντας αυτήν την προσέγγιση, οι αλιευτικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία και τη διατήρηση των ωκεανών του κόσμου και των κατοίκων τους, ενώ παράλληλα δημιουργούν νέες πηγές εισοδήματος και υποστηρίζοντας τα προς το ζην. Δουλεύοντας μαζί και αυξάνοντας την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη σημασία της βιώσιμης αλιείας, μπορούμε να βοηθήσουμε να διασφαλίσουμε ότι οι μελλοντικές γενιές θα μπορούν να απολαμβάνουν τα οφέλη των άφθονων πόρων του ωκεανού.